Sauna fińska, zwana także sauną suchą, charakteryzuje się wysoką temperaturą (85-120°) oraz niską wilgotnością (5-25%). Warunki te sprawiają, że jednorazowe wejście do niej nie trwa zazwyczaj dłużej niż 15-20 minut i jest za to znacznie bardziej intensywne niż w ruskiej bani. Sauny takie często instaluje się w domach. My jednak proponujemy sauny ogrodowe, gdzie dodatkowo chłodząc się w drewnianej balii z wodą, możemy obserwować gwiazdy i cieszyć się śpiewem ptaków.

widok-z-sauny

Rytuał korzystania z ruskiej bani przywędrował do nas ze wschodu – z Rosji, Ukrainy i krajów nadbałtyckich.
Banie budowane są tam zazwyczaj jako domki, w których oprócz samej „pariłki” (pomieszczenia z piecem) znajduje się pomieszczenie wypoczynkowe, w którym można po ochłodzeniu się usiąść, napić się herbaty i porozmawiać.
Główną cechą różniącą samą kąpiel w bani od kąpieli w saunie fińskiej jest znacznie niższa temperatura 40-70° oraz większa wilgotność (powyżej 40%). Sam pobyt w pariłce jest przez to często dłuższy i mniej intensywny, co sprawia, że jest chętniej uczęszczana przez osoby nietolerujące wyższych temperatur. Dodatkową rzeczą, rzadko spotykana w saunie fińskiej, są wiernitki (brzozowe, dębowe lub wierzbowe witki), służące do biczowania i wachlowania. Taki zabieg powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, a przez to lepsze oczyszczanie organizmu z toksyn.
Dla wygody przekazu w odniesieniu do samej kąpieli będziemy stosować zamiennie terminy sauna i bania. Natomiast określając architekturę słowo sauna zostanie ograniczone jedynie do mniejszych obiektów nieposiadających pomieszczenia wypoczynkowego.

sauna w ogrodzie

Nie można komentować.